Piranha Music zaprasza na wspólną trasę koncertową Wija oraz Fertile Hump! Zespoły odwiedzą jedenaście polskich miast, w których wybrzmią zarówno znane i lubiane przeboje, jak i sporo nowości z nadchodzących wielkimi krokami wydawnictw obu grup.
WIJ
Wydając w maju zeszłego roku z zaskoczenia EP-kę Bluzg, Wij udowodnił, że jest bezkompromisowym tworem, któremu nie przeszkadzają gatunkowe szufladki. Do wpływów hardrockowych czy doomowych, które słyszeliśmy na albumach Dziwidło oraz Przestwór, trio dorzuciło elementy hardcore / death metalu. Na koncie mają kilka headlinerskich tras po Polsce, występy na Summer Dying Loud i Mystic Festival, a także trasę u boku grup Blindead 23 i Obscure Sphinx.
Zespół Fertile Hump istnieje od 2015 roku. W tym czasie Magda Kramer i Tomek Szkiela nie tylko zdołali wydać EP (Instant Classic 2015) oraz trzy płyty („Dead Heart”, Instant Classic, 2016; „Kiss Kiss Or Bang Bang”, self-release 2018; „The Break Up Club”, Antena Krzyku 2021), ale też zagrali setki koncertów (m.in. na Summer Dying Loud Festival, Róbmy Swoje Festival czy trasę z Me And That Man). Od samego początku na perkusji grał z nimi Maciek Misiewicz, który – niestety – zgubił się gdzieś w okolicach pandemii (żyje). Potem przez parę lat grali we dwójkę. Teraz dołączył do nich Michałek Zawadzki i razem nagrali płytę „Jazzpunk Superheroes”, która ukaże się nakładem Piranha Music. Zespół, w duchu filozofii DIY, postanowił samodzielnie zrealizować i zmiksować całość materiału, powierzając jedynie mastering Marcinowi Klimczakowi z Mustache Ministry.
Sorrowhead
Trio, które w internecie pisze o sobie jedynie, że zaginają dźwięk od 2024 roku, zyskało w ciągu ostatnich miesięcy na poznańskiej scenie dużą rozpoznawalność dzięki wielu żywiołowym i dobrze przyjętym koncertom. Mimo iż do tej pory wydali jedynie 3 utwory to zebrali już w Poznaniu rzeszę słuchaczy i uznanie sceny. Ich przynależność gatunkową można by oznaczyć takimi plakietkami jak grungegaze czy garage rock o oniryczno – psychodelicznym zacięciu, czyli coś co spodoba się zarówno fanom takich składów jak Julie, Nothing, Slift czy The Oh Sees jak i słuchaczy takich klasyków jak Nirvana, Slowdive czy Cocteau Twins. Wyposażeni są w ponadprzeciętną sceniczną charyzmę, rzadko spotykany na polskiej scenie niezależnej gitarowy ciężar oraz nie stronią od eksperymentowania z brzmieniem instrumentów, wykorzystując także stworzone przez nich samych efekty gitarowe.